U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.
Nabestaanden aan het woord


http://www.youtube.com/watch?v=qBqDgRrTceE


In mei 2013 kreeg ik het verzoek om een lichte balseming uit te voeren in amsterdam.
Bij aankomst bleek het om de overleden vrouw van acteur George van Houts te gaan, actrice Leonoor Pauw.
In bovenstaande link staat een intervieuw die George en zijn dochters heeft gegeven aan het KRO programma Ode aan de doden over het overlijden en balsemen van zijn vrouw.

Inmiddels is Brozer in de bioscopen te zien. Deze film gaat over het leven van Leonoor die veranderde na de diagnose kanker.



Op 8 feb 2014 overleed de vader van Marjolein en Amber. Ze kozen voor de opbaring zonder koeling.
Hieronder hun beleving.

Nu was onze papa zo mooi gebalsemd
Op zaterdag 8 februari 2014 overleed onze lieve papa. Zijn gezondheid was al jaren slecht,
maar dit kwam toch nog heel onverwacht. Hij overleed aan een darmperforatie. Onze lieve
vader, die ik elke dag zag. Eigenlijk mijn derde kind moest ik nu loslaten, dat was moeilijk.
Gelukkig kenden we Gijsje Teunissen van Charon Uitvaartbegeleiding. Gijsje was voor ons vertrouwd
en bekend omdat we haar al heel lang kenden. Daarom was het ook zo fijn om haar
bij de uitvaartvoorbereiding te hebben, het voelde zo goed en warm.
Toen Gijsje ’s morgens vroeg kwam, vertelde ze meteen dat het moeilijk zou zijn om papa’s
lichaam te koelen. Hij woog immers 120 kg en had een enorm opgezette buik door de darmperforatie.
Wij wilden papa in zijn eigen kamer in het verzorgingstehuis houden. Niet in een
koeling in een mortuarium, dat was namelijk onze grootste angst. Gijsje vertelde meteen de
mogelijkheid om een lichte balseming (thanatopraxie)te doen.
Ze vertelde dat papa gewoon thuis kon blijven, zonder koeling. Wat een opluchting! Na korte
tijd kwamen Pauline en Hans binnen met twee koffertjes, geen enge apparaten. We praatten
wat en vertelden over papa. Het voelde meteen goed, heel warm, niets klinisch of eng, heel
menselijk. Omdat Gijsje het druk had, zouden Pauline en Hans ons ook helpen om papa aan
te kleden. Dat voelde goed. Pauline vertelde dat het 1,5 a 2 uur zou duren en dat ze ons zou
bellen als ze klaar was. Ik had er ook geen moeite mee om papa daar alleen te laten. Hij was
in heel goede en lieve handen.
Papa zag er slecht uit toen hij was overleden. Diepliggende ogen, zwarte plekken overal. Z’n
mond was erg ingevallen. Eigenlijk was hij niet meer onze papa. Na even naar huis geweest
te zijn, werden we gebeld. We konden weer naar papa, het was klaar. We gingen naar zijn
kamer. Daar lag hij. Wat een mooi gezicht. ‘Wauw’, zei ik, hij is weer papa zoals hij was, ongelofelijk!
Z’n handen prachtig, geen ingevallen ogen meer, hij lachte zelfs een beetje. Niet
steenkoud, hij voelde gewoon zoals hij was. Die enorm opgezette buik was weg. Al die zwarte
plekken waren weg. Hij had weer een gewone huidskleur. Z’n huid veerde gewoon mee zoals
normaal. Onvoorstelbaar dat dit kan. Je denkt dat het alleen voor belangrijke mensen is zoals
het koningshuis. Maar nu was onze papa zo mooi gebalsemd.
We hebben papa samen met Pauline en Hans aangekleed. Dit ging met zoveel liefde, een heel
mooi moment. Ook hebben we papa in een hele mooie bamboemand gelegd waarin hij op
zijn eigen kamer vijf dagen heeft gelegen. Zonder koeling die steeds aanslaat. Precies zoals
we hoopten.
We zijn Pauline en Hans heel dankbaar. Papa werd echt weer zoals hij was. Dit was ook het
eerste dat onze kinderen zeiden: ‘opa lacht’, hij is echt opa! Door de balseming hebben wij
en onze kinderen al die dagen direct contact met papa kunnen houden, door te aaien en te
voelen. Zo hebben wij op een goede manier afscheid kunnen nemen van onze o zo dierbare
papa en opa!
 
‘Het is niet eng mama, opa voelt gewoon als opa!’
 
Marjolein Ekhart en Amber Martensen